โลกกลมๆ ใบนี้ ไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ
ของฟรีไม่เคยมี ของดีไม่เคยถูก
คุณ ว่าจริงไหม . . .?

คนเราต้อง เดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลย
ไม่ต้องสนใจว่า. . .แมวจะสีขาวหรือดำ ขอให้จับ หนูได้ก็พอ

ใน โลกกลม ๆ ใบนี้ไม่มีคำว่าแน่นอน
คนเราเมื่อม้าตาย ก็ต้องลง เดิน
ท้อแท้ได้ แต่อย่าท้อถอย
อิจฉาได้ แต่อย่า ริษยา

เหตุผลของคน ๆ หนึ่ง อาจไม่ใช่ของอีกคนหนึ่ง
ถ้าไม่ลองก้าว จะไม่ มีวันรู้ได้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไร
หนทางอันยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้อง เริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ

อย่ายอมแพ้ ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่
จงใช้สติ อย่าใช้ อารมณ์
เบื้องหลังความเข้มแข็ง สมควรมีความอ่อนโยน
ไม่มีคำว่า บังเอิญในเรื่องของความรัก มีแต่คำว่าตั้งใจ

ยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป
หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใส
หลังผ่านปัญหาจะรู้ว่า ปัญหานั้นเล็กนิดเดียว
ไม่เป็นขุน นางน่ะได้ แต่ไม่เป็นคนไม่ได้
มีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง เมื่อวานก็สายเกินแก้
พรุ่งนี้ก็สายเกินไป

อย่าหวังว่า . . .จะได้รับความรักจากคนที่คุณรัก
เพราะคนที่คุณรัก ไม่ได้ รักคุณหมดทุกคน


เพื่อนทั่วไป . . . ไม่เห็นคุณ ร้องไห้
เพื่อนแท้ . . . มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตา ให้

เพื่อนทั่วไป . . . ถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ ของคุณ
เพื่อนแท้ . . . จะมาแต่หัววันเพื่อช่วยเตรียม งาน

เพื่อนทั่วไป . . . คาดหวังให้คุณอยู่เคียงข้าง เขาเสมอ
เพื่อนแท้ . . . คาดหวังที่จะอยู่เคียงข้างคุณ ตลอดไป

 

' เพื่อน ' ก็เหมือนน้ำ เฉยๆแต่ขาดไม่ได้

' แฟน ' ก็เหมือนข้าว บางทีไม่หิว แต่ต้องกิน

' ชู้ ' ก็เหมือนเหล้า รู้ว่าไม่ดี แต่ก็ชอบ อ่า

' กิ๊ก ' ก็เหมือนน้ำหวาน นานๆทีก็โอ มากไปก็เลี่ยน

' แฟนเพื่อน ' ก็เหมือนเหล้าเถื่อน ร้อนแรงแต่อันตราย 555

ฤดูที่แตกต่าง - บอยด์ โกสิยพงษ์

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง

เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ

หากเปรียบกับชีวิตของคน
เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่
ก็คงเปรียบได้กับฤดู คงเป็นฤดูที่แสนสดใส

แต่ถ้าวันหนึ่งวันไหนที่ใจ เจ็บทนทุกข์
ดังพายุที่โหมเข้าใส่

บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย
ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ
จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทัน
เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่น
กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป

อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ
อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย
น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย
หากไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ